zaterdag 29 maart 2014

Sholezard - Iraanse rijstpap







21 maart is Iraans Nieuwjaar. Zeer mooi, symbolisch, lente: nieuw leven, nieuw jaar. Daar hoort vuurwerk en een hoop zoetigheid bij, net zoals bij ons Nieuwjaar eigenlijk.

Mijn vriend en ik verrasten elkaar met sholezard (waar we allebei dol op zijn) en geld, dat laatste is traditie. Verder hoort de hele salontafel vol symbolische dingen zoals een spiegel, spruitgroenten, een goudvis (Jahanara van dienst), muntjes, azijn, een klok, een appel, knoflook... in totaal 7 dingen die met een 's' beginnen, ze staan voor liefde, gezondheid, schoonheid, genezing, licht, geluk... Verder horen er allerlei verse en gedroogde vruchten, koekjes, chocolade en gezouten noten op tafel (traditioneel voor het vele bezoek dat na Nieuwjaar word verwacht). 

Vòòr Norooz, maakt iedereen in Iran zich klaar voor het nieuwe jaar met een lentekuis en nieuwe kleren. Nieuwjaar zelf wordt gevierd met het gezin, maar de 12 dagen erna waarbij scholen enzo gesloten zijn, worden familie en vrienden bezocht. Op de 13de dag van het nieuwe jaar komt iedereen buiten voor picnics. 

btw... Iraans Nieuwjaar word ook in naburige landen zoals Azerbeidzjan, Afghanistan, Albanië, Georgië,... gevierd. En natuurlijk door Iraniërs over heel de wereld. Mèt skype. 


En dan nu het recept voor de meest hemelse rijstpap: Sholezard. Dit is genoeg voor 8 potjes.

Ingrediënten:

- 1 kop basmatirijst
- 1 kop witte suiker
- 1 theelepel gemalen saffraan
- 6 eetlepels boter of olijfolie (ja hoor, werkt prima, alleen zorgen dat 't goeie kwaliteit is)
- 1/4e kop gepelde amandelen* die je in 'reepjes' snijdt
- 1/4e kop rozenwater
- fijngehakte niet-gezouten pistache nootjes, zoveel als nodig om te decoreren
- kaneel, idem


Bereiding:

  1. Was de rijst en breng aan de kook in een grote pot met genoeg water om de rijst te bedekken. Laat de rijst rustig gaar koken in 30 min. op een middelhoog vuur, ongeacht de aanwijzingen op het pak (je wilt dat deze rijst helemaal uiteenvalt en het gerecht bindt). Roer regelmatig, vooral naar het einde van de kooktijd toe. 
  2. Laat ondertussen de gemalen saffraan zijn kleur afgeven aan een paar eetlepels heet water. 
  3. Voeg nu de suiker, amandelen, het rozenwater, wat zout en de saffraan toe aan de gekookte rijst. Blijf roeren en laat staan op een middelhoog vuur totdat de rijstpap dik is. 
  4. Giet in een grote schaal of een aantal aparte schaaltjes, laat afkoelen en decoreer met kaneel en pistachenootjes volgens leuke patronen, zie foto (mijn vriendin Mehrnaz was er veel beter in dan ik). 
Je kunt de sholezard ook warm eten, dan smaakt hij nog zoeter. 










Marrokaanse wortelsalade met citroen (of sinaasappel)



Ik heb mijn ingelegd citroentje gebruikt voor de traditionele Marokkaanse wortelsalade met citroen- of sinaasappeldressing, voor een extra pittige smaak. Het maakt een doodgewone wortelsalade feestelijk en interessant.

nodig:
500 g geraspte wortels
2 eetlepels citroensap
4 eetlepels olijfolie
peper en zout
eventueel een beetje suiker
1 of een half ingelegd citroentje, naar smaak
3 eetlepels gehakte peterselie of koriander

bereiding:
Maak een eenvoudige vinaigrette van citroensap en olijfolie, gekruid met peper en zout. Rasp de wortels en snijd de schil van een ingelegde citroen in fijne reepjes. Schep de vinaigrette door de wortelsalade, samen met de peterselie of koriander.

Variatie: als je niet van zuur/citroen houdt, kun je sinaasappelsap gebruiken in de plaats van het citroensap en de ingelegde citroen. Lijkt me zalig...





woensdag 19 maart 2014

In mijn voorraadkast: ingelegde citroen



Wat zien ze er toch schattig uit: complete mini citroentjes, ingelegd, en vrac te koop in Marokkaanse winkels. Ze ruiken heerlijk en zijn zacht en sappig. De heel speciale smaak went snel, wekt je eetlust en je gaat als vanzelf denken waar je ze in zou kunnen verwerken...

Mijn recept volgt..

Wil je ze zelf maken? Op Happinez vertellen ze je hoe.

Ik kan me voorstellen dat er wel nog héél veel varianten bestaan. De "Lemon tree", een film over een citroen-boomgaard op en Palestijns-Israëlische grens, begint met het hoofdpersonage die haar citroenen staat in te leggen...


(Volledige film  met Engelse ondertiteling te vinden op youtube of op dvd *aanrader*)



dinsdag 11 maart 2014

Ladies Navels (Turkije)


De roman die ik op dit moment lees, speelt zich af in Constantinopel, in de harem van de Sultan, 1599. Ik was dan ook helemaal in de stemming om dit gebak te maken dat ontstond in het Ottomaanse paleis. Je kunt deze 'Ladies navels' helemaal niet vergelijken met koekjes of cake en ook niet met donuts, al zien ze er zo uit. Ze hebben dezelfde bereidingswijze als soezendeeg. Het doet wat vreemd aan (gelukkig kun je eerst de video bekijken). Je hebt helemaal geen oven nodig, enkel een potje op het vuur voor de siroop, voor het deeg en uiteindelijk voor het bakken in olie. 

)




Voor het recept: klik hier voor het originele Engelstalige recept op de website van "Grandma's design" of lees mijn aangepaste recept hieronder. Ik heb de siroop wat opgeleukt met rozenwater en honing, verder heb ik niks veranderd (in de Ottomaanse tijd werd rozenwater aan het deeg zelf toegevoegd).

Ingrediënten:

voor de siroop:
- 400ml water
- 350g suiker
- 50g honing
- een theelepel rozenwater

voor het deeg:
- 400 ml water
- 100g boter
- 1/2 theelepel zout
- 1 1/2 theelepel suiker
- 250g bloem
- 4 eieren

voor het frituren:
- zonnebloemolie

voor het opdienen:
- pistachenootjes
- bloemsuiker

Bereidingswijze:

  1. Breng het water en de suiker aan de kook in een potje op het vuur voor de siroop. Roer voortdurend en laat 5-10 min pruttelen. Smelt er de honing in, voeg het rozenwater toe en zet aan de kant voor later. 
  2. Breng nu water, boter, suiker en zout aan de kook in een potje op het vuur. Voeg in één keer al de bloem toe en roer goed om klonters te voorkomen. Het deeg moet zacht zijn en loskomen van de zijkanten van de pan. Laat nog 5 min staan op het vuur terwijl je blijft roeren. Laat 10 min afkoelen. 
  3. Voeg nu één voor één de eieren toe en zorg dat het ei volledig opgenomen is door het deeg voor je het volgende ei toevoegt. Het deeg zal zeer zacht en plakkerig zijn. 'Kneed' het deeg 10 min. 
  4. Vet je handpalmen in, neem een eetlepel deeg, rol er een balletje van, druk het plat en duw er met je wijsvinger een gat in zodat je een donut-vorm krijgt. Leg meteen in de koude olie en ga door tot je pan vol is. 
  5. Zet de rest van het deeg opzij en verhit nu de olie om de ladies navels te bakken. Bak ze tot ze goudbruin zijn aan beide zijden, laat ze even uitlekken op keukenpapier en laat ze dan meteen 10 min in de koude siroop liggen (of zie tip onder). Ga verder met het bakken van het deeg maar begin steeds opnieuw met koude olie. 

Eén week houdbaar in de koelkast.




Tip: 

Als ze pas gebakken zijn, zijn ze heerlijk luchtig en krokant. Eens je ze in de siroop hebt gelegd worden ze zwaar, zoet en soppig. Ik bakte deze koekjes in 3 keer waarvan ik ze de laatste 2 keer krokant liet, bestrooide met poedersuiker, honing en pistachenoten en serveerde met de siroop apart om ze in te dopen. Deze versie vond mijn familie het lekkerst. Let op: de volgende dag zijn ze niet meer krokant... 


                                                        lentepic-nic 

Nog een tip: 

De siroop op zich is hééérlijk en het zou een zonde zijn om die weg te gooien. Sparen dus! En gebruiken voor een eenvoudige limonade: zet 's middags een groot glas water of spuitwater in de koelkast. 's Namiddags kun je er dan een halve limoen in uitpersen, gezoet met 3 à 4 eetlepels van de siroop. Zalig!



maandag 3 maart 2014

Sweet USA favourite #2: Pecan Pie




Ik vind pecannoten ongelofelijk lekker, ze lijken wel van een totaal andere categorie dan pakweg walnoten. Ze smeken als het ware om een likje esdoornsiroop en bruine suiker. Ze doen denken aan herfst, Canada, familie, taart. Bij mij toch. Ik vind pecannoten-taart dan ook overheerlijk. Het is zo één van de dingen die je minstens één keer per jaar moet maken. Een jaar zonder pecannotentaart, is gewoon geen goed jaar. Zo zul je er ook over denken, eens je het geproefd heb... Wees gerust, er is geen weg terug!

Dit recept brachten we mee naar huis na onze tijd in Amerika. Het is een authentiek Amerikaans recept, zoals er -jawel hoor- toch te vinden zijn in Amerika. Ik bedoel dus geen overload snickers en marshmellows in een deegje versierd met smarties ofzo. Dit is de échte Amerikaanse smaak. 




1/3 kop boter
3/4 kop bruine suiker
3/4 kop maïssiroop (te vinden in de natuurwinkel, in de Delhaize vind je soms tarwe- of rijststroop)
3 eieren, geklutsd
1 theelepel vanille-extract
1/4 koffielepeltje zout 
1 taartbodem van 22 cm (kant en klaar te kopen in de supermarkt)
100 à 150 g pecannoten, mooie helften

Bak de taartbodem blind voor op 200°C. Dus prik met een vork gaatjes in de bodem, bekleed ze met bakpapier en vul ze met iets dat weegt (droge peulvruchten zijn hier prima voor, bewaar ze om later steeds opnieuw mee blind te bakken). Of kijk op de verpakking van het deeg. 
Combineer in een kleine kookpot op het vuur de boter, suiker en siroop. Laat smelten op een zacht vuur terwijl je rustig blijft roeren. Laat afkoelen. Voeg nu de eieren, het vanille-extract en het zout toe. Meng goed. Giet de vulling in de taartbodem. Schik de pecannoten in concentrische cirkels. Bak de taart 45 min. op 175°C. Het laatste kwartier van de baktijd kun je de deegrand best bedekken met aluminium folie omdat die anders te hard gebakken zal zijn. 
Laat de taart liefst 2u afkoelen en opstijven voor je hem serveert. 

Enjoy!




zaterdag 1 maart 2014

Sweet USA favourite #1: chocolate chip cookie & coffee ice cream sandwich





Dit is een buitengewoon heerlijk Amerikaans dessert. Bij ons zijn er nauwelijks koekjes met ijs ertussen te vinden in de diepvriesafdeling. Behalve dan van die 3-kleurige kindersoorten met een luchtig wafeltje. Ik bedoel dus iets anders! Häagen-dasz had vreselijk lekkere met hun fantastische dulche da leche ijs, maar ik vind ze nergens meer.

Anyway, op Amerikaanse recepten-sites zijn ze te vinden 'by the dozen' maar je kunt heel gewoon je favoriete cookie maken en er dan een zacht bolletje van je favoriete ijs tussen stoppen. Zachtjes op elkaar drukken en nog eens in de diepvries stoppen tot het ijs terug hard is. Ik had het geduld niet en heb de hele smeltende boel meteen gefotografeerd en opgegeten. :-)

Ik gebruikte een Libelle-recept (het recentste nummer) van chocolate chip cookies en koffie-roomijs. Zalig zalig zalig.

Tip: ik kan me voorstellen dat er ontzettend veel heerlijke varianten bestaan bvb honingkoekjes met notenijs, of notenkoekjes met karamelijs of chocoladeijs. Of wentel de zijkanten van de sandwich nog eens in geschaafde chocolade. Laat je fantasie spreken!




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...